
خداوندا… دلم گرفته و ...

خداوندا… دلم گرفته و ...
من از دوستان بی مقدار، من از همرهان بی احساس،
من از نارفیقی های این دنیا می ترسم..
خداوندا…
من از احساس بیهوده بودن، من از چون حبابِ آب بودن،
من از ماندن چون مرداب می ترسم.
خداوندا…
من ازمرگ محبت،
من از اعدام احساس
به دست دوستان دور یا نزدیک می ترسم.
***
خداوندا…
. من از ماندن می ترسم
خداوندا…
من از رفتن می ترسم
خداوندا…
من از خود نیز می ترسم
خداوندا…
پناهم ده
***
خداوندا !
مگر نهاینکه من نیز چون تو تنهایم
پس مرا دریاب
و به سوی خویش بازگردان،
دستان مهربانت را بگشا
که سخت نیازمند آرامش آغوشت هستم.....

برچسب:
نویسنده: پرهام کاشانی