گاهی وقتا دلت از کسایی میگیره که
مدتی پشتشون بودی و پیششون بودی...، مدتی که پاشون رو روی پشتت گذاشتند و بالا رفتند و از پل بحرانهاشون عبور کردند، یه روز به اسم فرزند ،یه روز همدم ،یه روز استاد، یه روز همکار ، یه روز همسفر ، یه روز شاگرد ، یه روز بیمار و مراجع
گاهی وقتا دلت میگیره که چرا بیش از حد عمرتو برای کسایی که نمیدونن مرام و معرفت چیه هدر دادی و هنوز هم میدی
توی دنیایی که با یک دکمه از زندگیش حذف میشی انتظار نباید داشته باشی
از کسایی که معنای معرفت و انسانیت رو با منافعشون می سنجند . و بی ریشه اند.