
باتقواترین مردم، کسى است که در آنچه به نفع یا ضرراوست، حق رابگوید.امام محمد باقر علیه السّلام

خیانت و نمک نشناسی مثل یک بیماری مزمن شیوع پیدا کرده است

مراجعی رنج کشیده می گفت : نمک نشناسی مثل یک بیماری مزمن شیوع پیدا کرده است بین مردم! مهم نیست تو چقدر خودت را خرج حال خوبشان کردی! حالشان که با تو خوب شد،دلیل حال بدت می شوند! زمانی که بحرانهای زندگیشان و رسوایی هایشان را پوشاندی ، وقتی پا بر شانه هایت گذاشتند و از پل مخروبه زندگیشان عبور کردند دیگر تو را نمی شناسند و برایت وقتی ندارند،همانی که روزی خود را غلامت می خواند و خاک کف پایت ، دیگر تو را نمی شناسد و تو را شما ؟؟ خطاب می کند ، دیگر شب بخیر و صبح بخیرشان برای مرغهای غاز نمای خیانتکار همسایه می شود ،همسایه ای که حتی به همسر وفادار وفداکار خود هم وفا نکرده ، چه برسد به کسی که نه بویی از وفا برده و نه از مردانگی ، مهم نیست چقدر در گذشته کنارشان بودی! می روند و شیفته ی آدم های جدیدِ زندگی شان می شوند... مهم نیست تو چقدر دردشان را به جان خریدی! درد می زنند به جانت...درد که نه خنجر از پشت می زنند ، مهم نیست چقدر بار تنهایی شان را با تمام هستی و آبرویت به دوش کشیدی! و چندین بار آبرویشان را خریدی ، در نهایت تنهایت می گذراندو مرغ همسایه برایشان غاز می شود ، مرغی که صاحب دارد و خروسی متعصب و وای از روزی که خروس بفهمد که چگونه مرغش با خروسی طماع و متظاهر روی هم ریخته است و دوباره او را علیرغم قول و تعهدش به قرآن ، مضحکه کرده است... لطفا" به فرزندانتان، قدر شناس بودن و وفای به عهد و پیمان و نگاه پاک داشتن را یاد دهید! اینجا زخم خیلی ها تازه ی همان نمک دانی ست که شکست.نمکدانهایی که دنیای مجازی به همراه چشمهای حریص و دلهای مریض شکسته می شود . غافل از آن که بزودی طبل رسوایی شان همچو قبل گوش فلک را کر خواهد کرد .

آری زیاد خوب نباش بعضی ها به خوب بودن و لقمه حلال عادت ندارند حرام و مال همسایه برایشان شیرین تر است و نسبت به حلال آلرژی دارند. چون عادت به نجاست خواری کرده اند مانند مرغ نجاست خوار که نمی تواند لقمه پاک بخورد اینان اگر حلال بخورند بیمار می شوند. این است که قرآن کریم هم می فرماید : «الْخَبیثاتُ لِلْخَبیثینَ وَ الْخَبیثُونَ لِلْخَبیثاتِ وَ الطَّیِّباتُ لِلطَّیِّبینَ وَ الطَّیِّبُونَ لِلطَّیِّباتِ أُولئِکَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا یَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَریمٌ»(النور:26) (زنان خبيث و ناپاك از آن مردان خبيث و ناپاكند، همانگونه كه مردان ناپاك ، تعلق به زنان ناپاك دارند) (الخبيثات للخبيثين و الخبيثون للخبيثات ). سکوت آدمهای خوب را بحساب بزرگواری آنان بگذاریم نه نفهمیدن و به حساب اینکه آنان جواهری که به نجاست آلوده شده باشد دیگر به دست نخواهند کرد ، تازه اگر جواهر باشد ، چه برسد به اینکه مفرغ هم نبوده اند، توهم جواهر برشان داشته همچون توهم تقوایی که داشتند و به تَقی وا رفت و شد طبل رسوایی که صدایش گوش حق گویان را کر نمود و بوی تعفنش حال هر انسانی را خراب کرد.

برچسب:
نویسنده: پرهام کاشانی