

سؤال هفتم؛ این است که همان بحثی که در خانه گفتیم، واگذار کنیم «عمری»، مثل همین را در لوازم خانه داریم. یعنی من از دنیا رفتم و بچهها بخواهند فرش و یخچال و پتو و لوازم زندگی را تقسیم کنند، باز همسر من به زحمت میافتد. من باز دیدم امام(ره) این تعبیر را دارند. من خانه و لوازم خانه را در زمان حیات به همسرم واگذار میکنم که تا همسرم زنده است به آن دست نزنند. همسرم که از دنیا رفت، لوازم خانه را تقسیم کنند.
سؤال هشتم؛اگر پدر ما از دنیا رفت، گفتیم که اول باید بدهیهایش را داد. برخی از ورثه، خواهر و برادر ما گفتند: نه، ما نمیخواهیم بدهیهای پدر را بدهیم.
خانمی آمد گفت: پدر ما از دنیا رفته است. ما سه نفر هستیم دو برادر و من! دو برادر من میگویند: نه ما نمیخواهیم بدهیها را بدهیم. میخواست بدهیها را در زمان حیاتش بدهد. همه ارث را میخواهند تصاحب کنند. سؤال: اگر بعضی از وارثها گفتند: ما بدهی پدر را نمیدهیم. ما میخواهیم همه مال را بخوریم. تکلیف من چیست؟ جواب: من همه بدهیها را باید پرداخت کنم. با ارثی که دارم اگر میتوانم تمام بدهیهای میت را باید بپردازم. بعداً آنها به من بدهکار میشوند. دعا کنید آنها روزی سر عقل بیایند و آنها بدهی را بدهند. یعنی من یک تنه باید کل بدهیها را بدهم و آنها به من بدهکار میشوند. برادر و خواهرها به من بدهکار میشوند. هرکسی از ورثه که حاضر نشد بپردازد، آنه به من بدهکار میشوند.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 0:31 توسط خادمه حسنیه |
حسنیه امام حسن مجتبی علیه السلام...
ما را در سایت حسنیه امام حسن مجتبی علیه السلام دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 121 تاريخ: يکشنبه 21 خرداد 1396 ساعت: 12:59