
والّذینهم عَن الّغو معرضون
ڪلام بیهوده
آیٺ اللہ حسن زاده آملے مےفرماید:
یڪ روز بعد از نماز صبح همانگونہ ڪہ در سجاده نشستہ بودم
و مشغول مناجاٺ و ذڪر پروردگار متعال بودم،
مڪاشفہ اے براے من اتفاق افتاد،
در مڪاشفہ دیدم لبهاے من را با نخ و سوزن مےدوزند
و بسیار هم درد و رنج دارد،
بعد بہ من گفتند این باطن عمل و سزاے ڪسے اسٺ ڪہ
زبانش را از حرفهاے بیهوده نگہ نمےدارد.
برچسب:
نویسنده: پرهام کاشانی